Met beide voeten op Afrikaanse aarde!!

Dag iedereen!

Na twee weken in Afrika te verblijven, is het tijd om een blog op te starten en jullie allen op de hoogte te houden van onze avonturen!

Vorige week woensdag kwamen we rond 19u ’s avonds aan in Bujumbura. Vanaf het moment dat we onze eerste stappen buiten het vliegtuig gezet hadden overviel ons een zware natte warmte. Ook het oorverdovend geluid van de krekels was iets nieuw! Maar vooral… Wat een andere geur… De geur van Afrika!

Nadat we onze bagage hadden bemachtigd, verlieten we de luchthaven. Daar stond Broeder Hypoliet ons op te wachten. Hij was op zoek naar Sofia en Elisa.. Dat moesten wij wel zijn J

Vervolgens reden we naar een openluchtrestaurant waar we vis en frietjes (vrij goede imitatie van de alom bekende Belgische frieten) aten. Lekkere vis! Specialiteit uit het Tanganyikameer zo zei broeder hypoliet.

De nacht brachten we door bij de broeders. Ze waren super gastvrij. Normaal zouden we de dag erna doorreizen naar Kigoma, maar aangezien alles nog niet goed geregeld was en de broeders vonden dat we beter nog wat konden rusten, verbleven we nog een dagje langer in Bujumbura. We hebben daar het psychiatrisch ziekenhuis van de broeders bezocht. Aangezien de patiënten vrij handtastelijk waren, was dit nogal overweldigend!

Naar de avond toe hebben we de stad Bujumbura bezocht. Wat een drukte!!! Overal mensen! Mensen te voet, mensen met de fiets ( waar ze ook ALLES op vervoeren; bijvoorbeeld een garagepoort), mensen met de auto… Iedereen door elkaar! 

Gelukkig konden we even de rust terug vinden aan het Tanganyikameer. Prachtig!

De dag erna vertrokken we dus echt richting Kigoma. ’s Morgens om 7u werden we in een buitenwijk van Bujumbura gedropt in een “daladala”. Na een uurtje wachten ( Polé polé (rustigaan)) vertrokken we dan eindelijk!

Wat een zalige rit! Niettegenstaande we zes uur in de auto zaten hebben we ons geen seconde verveeld en met al onze zintuigen indrukken in ons opgenomen.

Rond 13u waren we aan de grens van Tanzania. Daar stond een Social member van ‘The Brothers of Charity’ ons op te wachten, beter bekend als “DE Jean-Michel”. Hij woont ook bij ons in en is onze ‘guestmaster’. Onze rots in de branding zullen we maar zeggen. Voor al diegenen die denken (inclusief wij) dat enkel mensen boven 50jaar Jean-Michel heten, zijn mis. Jean- Michel is namelijk maar 24jaar en vrij westers qua gedachtengang. Nen toffen gast dus!

In Kigoma wachtte Hanne (studente orthopedagogie) ons als op! Zij verblijft hier reeds drie maand en heeft dus al vele Tanzaniaanse Do’s en Dont’s onder de knie! Zij maakt ons hier helemaal wegwijs. Gelukkig want de eerste dagen in een vreemd land, in een vreemd huis zijn niet makkelijk! Danku Hanne!!